| |
|
|
| |
Humor i ciekawostki. Satyra i satyrycy. Imprezy, kabarety i komedie. Wystawy i publikacje.
|
|
| |
|
|
| |
Wyszukaj w treści i słowach kluczowych:
|
| |
|
|
| Wopista Czesław - książka |
2008-08-29 |
| |
Portal Sadurski.com poleca satyryczną książkę "13 mgnień Zgorzelca", z wopistą Czesławem w roli ghównej. Cytujemy fragment i podajemy informacje o możliwości zakupu.
Album "13 mgnień Zgorzelca" to książka o treści satyrycznej z tekstami Grzegorza Żaka i ilustracjami Roberta Myki. To 13 niepublikowanych wcześniej opowiadań. Ich główną postacią jest Wopista Czesław - legendarny obrońca granic Izerbejdżanu. Nie zasypia gruszek w popiele - i działa prężnie na placówce zagórskiej w Zgorzelcu. Patologia nadgraniczna, mrożące krew w żyłach gorące pościgi i żart - tak w skrócie określa bohatera oraz zawartość książki jej autor G.Żak.
Książka ma 76 stron (papier kredowy) formatu A4, albumowe wydanie. Można ją kupić za 25 zł (w cenie: koszt wysyłki) bezpośrednio u autora, zgłaszając taką cheć na e-mail: szwagier@wiadro.com
Książka będzie też do nabycia podczas imprezy o nazwie Jakuby, w Zgorzelcu (woj. dolnośląskie) na stoisku obok Muzeum Łużyckiego.
Poniżej fragment książki.
Wopista Czesław i granica zdrowego rozsądku
Wopista Czesław był na posterunku. Zawsze i wszędzie. Nawet po służbie. Nawet przed służbą. Nawet w trakcie.
Ba, nawet na spacerze. Ze swoją sekretną narzeczoną.
- Dla mnie, widzisz, wszystko ma swoje granice – tłumaczył.
- Wszystko? – sekretna narzeczona błysnęła uśmiechem – A ja myślałam, że kochasz mnie bezgranicznie…
Za to właśnie ją kochał. Celne riposty i wyszukiwanie sprzeczności w pół – oficjalnych wypowiedziach.
- Oczywiście, ale bezgraniczność też ma swoje granice.
- Doprawdy? Czyli, że limes alfa dąży do nieskończoności, tak?
Już to gdzieś słyszał. Pewnie w szkole średniej. Nie wgłębiał się w sens – ale wiedział jedno: zdecydowanie to jej skrząca się inteligencja tak go podniecała. Sprawiała, że sam musiał się intelektualnie naprężać – co go odprężało. Oczywiście paradoksalnie.
- Limes charakteryzuje się nieprzekraczalnością – rzucił.
- Trzeba było to powiedzieć germańskim plemionom przechodzącym przez rzymskie limesy.
Inteligencja i dodatkowe wspomaganie w postaci wiedzy historycznej.
- To byli wandale ! – prychnął.
- To właśnie byli Wandale…
I jeszcze ironia.
- Wandale osiedlili się w Afryce Północnej – przypomniał sobie – Do dziś zresztą marokańskie plemiona Berberów mówią językiem podobnym trochę do niemieckiego. Na przykład mówią „ja”.
- Ja też mówię „ja”.
- Ale „ja” w sensie „tak”.
- Tak tak – przytaknęła – Po niemiecku ja ja.
- Niezłe jaja, nie?
- Ja ja.
Spacerowali po parku, zwanym czasami Puszczą Zgorzelecką. Wysokie drzewa na wysokim brzegu Nysy Łużyckiej tworzyły miejsce urocze i zachwycające*. Oczywiście byłoby to miejsce o wiele bardziej zachwycające, gdyby ktoś poświęcił większą ilość czasu, pieniędzy i innych starań skutecznym próbom generalnego posprzątania.
- Chodźmy na wiadukt – zaproponowała sekretna narzeczona.
- Verboten – popisał się znajomością języka prawie obcego Wopista, po czym skinął głową – Chodźmy.
Słońce było po zachodniej stronie nieboskłonu. Wopista Czesław snuł kolejną z anegdot o nielegalnych imigrantach, pragnących z całych sił w nogach stać się nielegalnymi emigrantami:
- Kiedyś nocą patrolowałem teren nad rzeką. Nagle słyszę takie sapanie – tu nastąpiła krótka i wyrafinowana audio-wizualnie prezentacja – Patrzę i nic nie widzę. Nagle… jest ! Okazało się, że murzyn pompuje czarny ponton i dopiero jak oczy otworzył, to ja też zobaczyłem.
- I co?
- No co, skoro już napompował, to popływaliśmy, ja akurat miałem wędki, tośmy trochę kije pomoczyli. Sympatyczny gość był.
- Nie zatrzymałeś go Czesiu?
- Chciałem, proponowałem jakieś piwko, jakąś kolację, bo chłopak na głodnego wyglądał. Ale powiedział, że musi lecieć.
- Ale przecież on był nielegalny.
- No, i to była jego duża zaleta.
Sekretna narzeczona zmrużyła oczy.
- Jesteś pełen sprzeczności Czesiu. I to twoja duża zaleta.
Wyszukiwanie paradoksów i ta czułość w głosie.
Wyszli na wiadukt. Przybyli i zobaczyli. Ale sekretna narzeczona musiała się upewnić:
- Widzisz to co ja?
- No widzę.
Zapewne nie kłamał. Taki miał charakter.
Po wiadukcie szli Masajowie.
- Nie zatrzymasz ich? – zapytała.
- Jak to? – zdziwił się Czesław – Przecież to nomadowie. Jak można zatrzymać nomadów? To by było niemoralne.
- Ale czego tu szukają?
- Może szczęścia? – zamyślił się Wopista – A może uciekły im krowy? Krowy są bardzo ważne dla Masajów.
- Wszystko ma swoje granice, tak? – sekretna narzeczona lubiła się upewniać. Dla pewności.
Kochał te jej pełne treści niedomówienia.
• • •
- Wytłumacz mi to proszę – poprosiła sekretna narzeczona przy kolacji – Jesteś Wopistą, jesteś Czesławem. Mówisz, że wszystko ma granice, ale jednocześnie przepuszczasz nielegalnych przechodniów. Żyjesz z granicy, a jednocześnie nie szanujesz granic.
- Jestem skomplikowany – stwierdził Wopista Czesław, jak zwykle z tak zwanego nienacka ulegając NAP-owi (Nagły Atak Powagi) – Chociaż większość myśli, że jestem prosty. I tak jest właśnie ze światem – większość myśli, że jest skomplikowany, a powinien być prosty.
Sekretna narzeczona błyskawicznie przeanalizowała powyższe zdanie pod względem logicznym i leksykalnym. I doszła do jedynego słusznego wniosku:
- To się nie trzyma kupy, Czesiu.
- I właśnie w tym cała rzecz – przytaknął Wopista.
Na ilustracji: okładka książki.
|
| |
Wyślij /
Wydrukuj /
Dodaj newsa /
Zgłoś błąd /
Satyra gratis /
Kanał RSS
słowa kluczowe: książki, teksty satyryczne, Zgorzelec
|
| |
prawa autorskie
|
| |
| Losowe newsy z tego działu: |
| |
|
|
|
Wopista Czesław - książka -
|
| Wszystkie tagi |
|
|
|
|
|
